ذكر پادشاهى سلطان عضد الدّوله ابو شجاع الپ‌ارسلان محمّد بن ابى سليمان چغرى بك داود بن ميكائيل الپ‌ارسلان محمّد بن چغرى بك پادشاهى سخت با هيبت و سياست و بيدار بود ، و خصم‌افگن و دشمن‌شكن جهان‌گير و گيتىگشاى عظيم‌شكل رشيق‌قدّ ، محاسنى تنك‌دراز داشت ، به وقت تير انداختن آن را گره زدى ، و گويند هرگز تير او خطا نشدى ، و كلاهى دراز بر سر نهادى . روز بار سخت مهيب و با شكوه بودى . از سر تكمهء كلاه تا نهايت محاسن او دو گز بوده است . رسولان اطراف او زو بغايت بهراسيدندى ، و مهابت او در ايشان اثر كردى . در سنهء خمس و خمسين و اربعمايه به عراق آمد بعد از واقعهء عمّ ، و عميد الملك ابو نصر كندرى را كه وزير عمّ او بود بگرفت ، و وزارت به نظام الملك الحسن بن على بن اسحق طوسى داد . ابو نصر پيش از آن در خدمت سلطان بوده بود . او را با خود مىگردانيد ، و احوال ولايات و قانون هر ناحيت و شهر از او مىپرسيد مقيّد ؛ و نظام الملك پيوسته او را ساعى و به هلاكت او راضى بودى ، چه از كفايت و درايت و دورانديشى و باريك‌بينى او مستشعر بود . عاقبت به خون او اجازت حاصل كردند .